Olaf Dijkstra

Veel organisaties denken pas aan een vertrouwenspersoon wanneer er al iets mis is gegaan. Spanning in teams, uitval, onuitgesproken situaties die steeds groter worden, etc.

In mijn werk als externe vertrouwenspersoon zie ik juist hoe waardevol het is als medewerkers eerder een veilige plek hebben om hun verhaal te doen — onafhankelijk van HR of leidinggevenden.

Niet om te oordelen,
Niet om te onderzoeken,
Maar om te luisteren, te verhelderen en escalatie te voorkomen.

Sociale veiligheid hoeft niet ingewikkeld te zijn, maar wél serieus genomen worden. Bedenk dat een vertrouwenspersoon geen kostenpost is, maar een vangnet. Hoe eerder signalen worden opgevangen, hoe minder escalatie, verzuim en juridische risico’s.

Ben jij binnen jouw organisatie bezig met dit thema, of merk je dat het speelt maar lastig bespreekbaar is?
Zie mij dan als een Inukshuk die je de weg wijst, ik denk graag met je mee!